uĞur's space

......................ASK VE CILGINLIK................................

          Uzun zaman önce, dünya yaratılmadan ve insanlar dünyaya ayak

     basmadan önce, iyi huylar ve  kötü  huylar  ne  yapacaklarını bilemez

     halde dolanıyorlarmış.Bir  gün toplanmışlar, her zamankinden daha sıkkın

     oturuyorlarken Saflık ortaya bir fikir atmış: “ Neden saklambaç oynamıyoruz?”

     Hepsi bu fikri beğenmiş ve hemen Çılgınlık bağırmış:

        “Benebe olmak istiyorum!!!”

     başka hiç kimse Çılgınlık’ı arayacak kadar çıldırmadığı için, Çılgınlık bir ağaca

     yaslanmış ve saymaya başlamış…1,2,3… Çılgınlık saydıkça iyi huylarla kötü

     huylar saklanacak yer aramışlar. Şefkat ayın boynuzuna asılmış, İhanet çöp

     yığınının içine girmiş, Sevgi bulutların arasına kıvrılmış, Yalan bir taşın altına

     saklanacağını söylemiş ama yalan söylemiş çünkü gölün dibine saklanmış,

     Tutku dünyanın merkezine gitmiş, Hırs bir çuvalın içine girerken çuvalı yırtmış…

     Ve Çılgınlık saymaya devam etmiş 77, 78, 79, 80, 81, 82, 83… Aşk’ın dışında,

     bütün iyi ve kötü huylar o ana kadar zaten saklanmış. Aşk kararsız olduğu için

     nereye saklanacağını bilmiyormuş. Bu bizi şaşırtmamalı çünkü hepimiz Aşk’ı

     saklamanın ne kadar zor olduğunu biliriz. Çılgınlık 95, 96, 97… ye gelmiş ve

     100’e vardığı an, Aşk güllerin arasına girmiş ve saklanmış. Çılgınlık bağırmış: “

     Sağım solum sobedir,geliyorum!” Arkasına döndüğünde ilk Tembellik’i görmüş,

     o ayaktaymış çünkü saklanacak enerjisi yokmuş. Sonra Şefkat’i ayın

     boynuzunda görmüş ve İhanet’i çöplerin arasında, Sevgi’yi bulutların arasında,

     Yalan’ı gölün dibinde ve Tutku’yu dünyanın merkezinde, hepsini birer birer

     bulmuş, biri hariç. Çılgınlık umutsuzluğa kapılmış, en son saklı olanı

     bulamamış. Derken Haset, Aşk’ın bulunamamasından haset duyarak, Çılgınlık’ın

     kulağına fısıldamış: “Aşk’ı bulamıyorsun, o güllerin arasında.” Ve Çılgınlık

     çatal şeklinde bir sopa almış, güllerin arasına çılgınca saplamış, ta ki yürek

     burkan bir haykırma onu durdurana kadar. Haykırıştan sonra Aşk, elleriyle

     yüzünü kapayarak ortaya çıkmış. Parmaklarının arasından iki sicim

     kan akıyormuş, gözlerinden. Çılgınlık, Aşk’ı bulmak için heyecandan Aşk’ın

     gözlerini kör etmiş. “ Ne yaptım ben? Ne yaptım ben?” diye bağırmış. “Seni kör

     ettim. Nasıl onarabilirim?” Aşk cevap vermiş: “ Gözlerimi geri veremezsin ama

     benim kılavuzum olabilirsin.

       ” O GÜNDEN BERİ, AŞKIN GÖZÜ KÖRDÜR VE ÇILGINLIK

                           HER ZAMAN ONUN YANINDADIR!!!......................